Weet je het zeker?

Column zussen met een goed verhaal nieuwe genaratie trots Weet je het zeker? (En… ben je er klaar voor, 3e generatie?) Weet je het zeker? Écht zeker? Hoe vaak hebben we dat al niet gevraagd aan onze kinderen. Sanne, Mike, Jade en Zoë, onze “potentiële” ‘troonopvolgers’, denken er serieus over na om later Globe Group over te nemen. Ergens tussen de portofoons, festivals en veiligheidsplannen door ontstaat er iets bijzonders: een nieuwe generatie die zich voorzichtig klaarmaakt voor straks. En hoewel dat “later” misschien nog een jaar of 15, 20 mag duren, merken we nu al dat ze graag meedraaien. Ze zijn betrokken. Ze willen weten hoe het werkt. En even voor de duidelijkheid: we zitten nog lang niet achter de geraniums, hè? (hoewel dat best leuke bloemen zijn, dat terzijde) Soms, heel voorzichtig denken we wel eens na over onze en hun toekomst bij Globe. En dus stellen we de vraag.Niet één keer. Niet twee keer. Maar ongeveer honderdvijfendertig keer.“Wil je dit écht, ben je er klaar voor?”“Je doet het toch niet stiekem voor ons of voor opa, of wel?” Een vak om trots op te zijn Want dit werk, het is pittig, maar prachtig. Het is niet zomaar een baan. Je draagt écht iets bij. Je bent wakker terwijl anderen slapen, zorgt dat de feestgangers onbezorgd kunnen dansen, dat bedrijven niet stilvallen door inbraak of een storing, of dat werkzaamheden aan de weg ongestoord en veilig door kunnen gaan. Je bent scherp, dienstbaar, soms onzichtbaar en vaak onmisbaar. Dat voelen onze kinderen ook. Naast dat we ze tig keer gevraagd hebben of ze het zeker weten, hebben we ze ook gevraagd waarom dan? Waarom kiezen voor het bedrijf overnemen als je misschien ergens anders veel makkelijker je geld kan verdienen? Mike heeft als kleine jongen al mogen helpen met portofoons uitdelen, superstoer op zo’n festival, samen met opa, zijn moeder Mirjam en tante Ilse. Oma er altijd bij met lekker eten. Oom die meewerkt, vader was er ook vaak. Echt een familieoperatie. Met z’n allen. Van kinds af aan opgegroeid met het Globe gevoel. Voor hem voelt het heel logisch om Globe over te nemen: “Er hangt altijd een goede sfeer en iedereen kent elkaar, echt een hechte band. Ik vind het belangrijk om dat door te zetten waar zo hard voor gewerkt is, ik wil dat echt niet loslaten”. Ilse’s dochter Zoë is ook al als klein meisje meegegaan naar festivals, ze vindt het heerlijk om overal met de neus vooraan te staan, de kick die het geeft, de sensatie van het artiestenwereldje of als er ergens wat aan de hand is en er de beveiliging moet in actie komen. Dat er ’s nachts een inbreker wordt gepakt. Het is nooit saai. En hoewel ze pas 15 jaar is en gelukkig nog alle tijd heeft om te twijfelen, zien we die nieuwsgierigheid, dat vuur. Zo anders dan ‘even ergens werken’. Dit zit dieper. Net zoals dat Sanne en Jade al weten niet in het bedrijf te gaan werken later. En ook dat maakt ons geen klootviool uit (om toch weer even in de bloemensfeer te blijven) waarom niet. Ook dat is goed. Uiteindelijk willen we maar één ding: dat onze kinderen zélf kiezen. Voor Globe, of voor een ander beroep. Niet voor ons. Niet voor opa en oma. De wereld verandert. Het werk niet. We kunnen er niet omheen: de arbeidsmarkt verandert. Vrije tijd is belangrijker geworden. Mensen zoeken veel meer balans in werk en privé, termen als ‘bore-out’ en ‘quiet quitting’ bestonden vroeger niet. En eerlijk is eerlijk: soms voelen wij ons als werkgever een beetje de financierder van de vrije tijd van ons personeel. Drie dagen werken, vijf dagen betaald krijgen… het klinkt als een fijne vacaturetekst, maar in onze branche werkt dat niet. We draaien ’s nachts, in weekenden, tijdens feestdagen en als anderen met een dekentje op de bank liggen te Netflixen. Dat vraagt inzet, flexibiliteit en een beetje ouderwetse werkethiek. En daar wringt het soms. Niet omdat we met het vingertje willen wijzen of willen zeuren maar simpelweg omdat dit werk, hoe mooi het ook is, dat niet toelaat. Elke generatie heeft z’n uitdagingen. Vroeger hadden we iets minder keuzestress. We werkten, leerden, deden wat moest. Nu moet je keuzes maken waarbij een goed gevoel voorop staat. Familiebedrijf = samen Waar wij een goed gevoel van krijgen bij ons werk? Die saamhorigheid, van ergens bij horen en samen ergens voor gaan. Dat zie je ook terug in hoe Mike en Zoë het bedrijf beleven. In hun betrokkenheid. In hoe ze vragen stellen, meedenken, er willen zijn. Niet omdat het moet. Maar omdat het goed voelt en ze er blij van worden. En of ze straks echt het stokje overnemen? Dat zien we dan wel. Maar de bereidheid, de nieuwsgierigheid, de trots, dat is er. En daar begint het mee. Dus…  Kortom: onze branche is rauw, eerlijk, onvoorspelbaar. Maar ook: verbindend, waardevol en dankbaar. Je staat nooit stil. Je betekent iets. En geen 9-tot-5-baan. Dus aan onze kinderen én aan iedereen die dit leest vragen we het nog één keer: Ben jij er klaar voor?   En als jij nu denkt: “jaaaa….ik wil dat ook!”Goed nieuws: We zoeken nog collega’s! Collega’s die niet bang zijn voor een nachtelijke melding, die energie krijgen van onderlinge saamhorigheid en snappen dat veiligheid een vak is. Solliciteren kan. Graag zelfs. En nee, je hoeft geen familielid te zijn. Maar een beetje aanvoelen als familie helpt wel 🙂 >> Bekijk hier Bezoek onze inloopmidag Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Maak kennis met Manon

medewerker planner voorstellen napoleons Maak kennis met Manon: de nieuwe schakel op de planning “Zorg dat het draait en alles op rolletjes loopt.” Zo kun je Manon-Ilse Bijl het beste omschrijven. Onze nieuwe collega op de planning is er net bij, maar pakt het werk met beide handen aan. Tijd om Manon zelf aan het woord te laten én een kijkje te nemen in een werkdag vol koffie, telefoontjes en soms… een Napoleon! Van Zevenbergen naar de Achterhoek Manon is 36 jaar jong en heeft een achtergrond in de horeca. Ooit begonnen in Zevenbergen, maar inmiddels al 15 jaar thuis in de gemoedelijke Achterhoek. Daar geniet ze van lekker eten, een goed glas wijn of speciaalbier, en festivals met vrienden. Of gewoon op de bank met een dekentje en een goede film. Want ook dat kan heerlijk zijn. Haar rol bij Globe Group Sinds begin april is Manon planner bij Globe Group. Ze zorgt dat alle diensten voor de mobiele surveillance en de objectbeveiliging netjes ingepland worden. Denk aan zorginstellingen, kantoren of bedrijventerreinen. Niet zomaar een schema invullen, maar zorgen dat iedereen op de juiste plek zit en dat op een manier die klopt én werkt. Een werkdag in vogelvlucht Hoe zo’n werkdag eruitziet? Die begint steevast met koffie (of eerst de vaatwasser uitpakken) en dan snel alle programma’s openen. “Ik begin altijd met kijken wat er als eerste moet gebeuren,” vertelt Manon. “Ik ben nog een beetje zoekende, maar steeds meer dingen vallen op hun plek.” Dat zoekende was meteen duidelijk toen collega Camiel op vakantie ging. “Ik werd goed in het diepe gegooid,” lacht Manon. “Van dingen die misgaan tot ad-hoc klussen, het kwam allemaal voorbij. Maar ik heb me geen moment verveeld. Ik heb echt gezien wat er allemaal bij komt kijken.” Napoleons en andere tradities Wat haar opvalt bij Globe? “Dat potje Napoleon-snoepjes van Camiel! Ik had me voorgenomen om gezonder te eten, maar zo’n snoepje is toch wel heel lekker na de lunch.” Iets anders opvallends? “In de horeca dronk je vaak nog een biertje na het werk, hier sluiten we wat rustiger af,” zegt ze met een knipoog. Samen aan de slag Bij Globe draait het om samenwerken en elkaar verder helpen. Manon’s eerste weken laten dat al goed zien. Van hectische dagen tot mooie momenten, het hoort er allemaal bij. En de pot met Napoleons? Die blijft voorlopig nog wel staan. Manon, nogmaals welkom! Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Van veewagen naar Life360. Vroeger was alles anders

Column zussen met een goed verhaal Hitteprotocol Nostalgie Vroeger was alles b̵e̵t̵e̵r̵ anders Zomer anno 2025. Bij 30 graden of meer spreken we van ‘tropisch weer’, en dat is nieuws. Scholen gaan eerder dicht, kinderen worden ruim op tijd ingesmeerd én opgehaald. Zonnebrand: check. Airco: check. Hitteprotocol? Uiteraard. Terwijl wij ons, zittend in een perfect geklimatiseerd kantoor, afvragen: hoe deden we dit vroeger eigenlijk? Onze mensen moeten wel ‘gewoon’ aan het werk deze dagen, ze staan bij gloeiendhete asfaltwerkzaamheden het verkeer te regelen of in de brandende zon bij een evenement of objecten te beveiligen. Een enkeling van kantoor moet eerder naar huis om zijn of haar kind op te halen van de basisschool want zoveel warmte is toch wel onverantwoord. Een bitje apart, zullen we maar zeggen. Uiteraard maakt onze KAM coördinator regelmatig een ronde om te kijken hoe het gaat op de locaties, en houdt een vinger aan de pols. Niets dan respect voor onze bikkels en ook hun gezondheid staat voorop. En dan denken wij: vroeger was alles anders. Vroeger was alles anders (of beter?) We weten het: de uitdrukking is “vroeger was alles beter”. Sterker nog, er is zelfs een festival dat zo heet (hé @vroegerwasallesbeter: hebben jullie de beveiliging eigenlijk al gere-geld? Veiligheidsplan nodig? Call me). Maar goed, vroeger wás het ook gewoon anders. Of beter. Of allebei. Natuurlijk zeggen we dat met een knipoog, want voor je het weet ben je een “boomer”, of een “old wief”, zoals onze kinderen dat soms liefdevol -kuch- zeggen. Tja. Ut zal. Maar serieus: wij speelden gewoon buiten. De boerderij gaf ruimte zat. Als we naar een vriendinnetje wilden? Dan gingen we gewoon. Fietsend of lopend. Niemand die wist of je veilig was aangekomen. De enige afspraak was: voor het donker thuis. Geen telefoons, geen live locatie, geen planning. Gewoon aanbellen. En als niemand open deed: even het touwtje uit de brievenbus gebruiken. Kan nu echt niet meer. Sterker nog: tegenwoordig moet je je eigen fiets op slot zetten als je ‘m in de schuur zet. Van uitsmijters tot kotszakjes: jeugdherinneringen En vroeger, toen stond er nog een échte uitsmijter voor de club. Geen vriendelijk persoon met een badge, maar een kerel met armen als boomstammen en een dikke snor. Geen cursus de-escalerend optreden, maar je werd gewoon bij kop en kont eruit gesmeten als je irritant was. Letterlijk. Er werd bij wijze van spreken per kilo betaald ;-). En weet je? Er werd gewoon geluisterd. Geen camera’s die alles vastleggen. Geen stories. Geen rechtszaken. Gewoon gezag. Het was nu natuurlijk examentijd (of is voor de herkansers). De geslaagden van nu zijn wel blij, maar ze hangen traditiegetrouw de vlag op en dat was het dan. Wij niet, wij gaven feestjes voor ons examen. Vieren! Zo kan Mirjam zich nog levendig een examenfeestje herinneren waarbij Bennie de uitsmijter én de taxichauffeur was. Na afloop werd iedereen keurig door hem in de veewagen teruggebracht, mét kotszakje. Dat laatste kwam voor Mirjam zelf helaas te laat en zag ze aan het einde van de avond opnieuw de bessen-jus de revue passeren in de wc-pot. Bennie haalde ons wel vaker op na het stappen op. Geen Life360 of FindMy. Gewoon: “2 uur een straat verderop dan de uitgang van de Woage. En gedraag oe, anders zwaait er wat.” Gelukkig kregen we dan geen lijfstraffen en ook niet op school met de liniaal over de vingers, maar een ferme bovenarmkneep van de meester was toen nog best normaal. En kijk nu: tegenwoordig heeft iedere school een team van zorgcoördinatoren, vertrouwenspersonen en gedragsspecialisten. Mental health is trending op TikTok (en ja, dat moet je in het Engels zeggen. Bruh.). Soms lijkt het bijna trendy om een diagnose of therapeut te hebben. Of twee. De toekomst van nostalgie Wie weet schrijven onze dochters Jade en Zoë over 30 jaar wel hun eigen blog – of nou ja, waarschijnlijk laten ze hun AI-assistent op basis van hun hersengolven een holografi-sche vlog maken. Daarin vertellen ze dan over hun ruige jeugd: dat ze gewoon naar school gingen zónder geluidsdempende oorkappen, dat ze hun vitamine D nog uit zonlicht haalden in plaats van uit een daglichtcapsule, en dat hun ouders schaamteloos vlees aten, soms zelfs van de barbecue – een open vuur! Op fossiele brandstof! Wat een tijden. Misschien vertellen ze wel dat mensen elkaar toen nog écht belden in plaats van een em-pathisch spraakbericht via hun emotie-chip. Tijden veranderen. En gelukkig maar. Soms is het gewoon lekker om terug te denken aan die chaotische, warme, vrijere tijd van toen. Waar het touwtje nog uit de brievenbus hing – en opgroeien nog zonder apps kon. En soms weet je ook dat het fijn is dat je met je tijd meegaat. Niet alles was beter. Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Vakantiestress, fluitjes en (laten) vliegen

Column zussen met een goed verhaal Harrie sociaal ondernemen Deze maand niet de gebruikelijke “Zussen met een goed verhaal-blog” zoals jullie van ons gewend zijn maar hebben we een ‘short story’ voor jullie geschreven. Met het oog op de komende vakantieperiodes, lekkere weekendjes ertussenuit en allerlei andere minibreaks kun je ontsnappen aan de dagelijkse sleur met dit korte verhaal vol herkenbare vakantierituelen en een flinke dosis vakantiechaos. Even weg van de dagelijkse hectiek, net als onze hoofdpersonen. Vakantiestress, fluitjes en (laten) vliegen Hangmatproof leesvoer met een vleugje achterdocht Dit verhaal gaat over ̶B̶e̶n̶n̶i̶e̶ Berry en J̶o̶k̶e̶ José Tulpentuin. Twee volkomen fictieve personen uiteraard. Berry en José houden ervan om zo af en toe eens op pad te gaan. In hun werkende leven kwam het er vaak niet van; allebei zijn ze harde werkers geweest en stonden ze iedere dag klaar voor hun familiebedrijf. Maar nu, de laatste jaren, hebben ze het bedrijf overgedragen aan hun twee zoons en wat meer tijd om erop uit te gaan. Regelmatig gaan ze met de camper op pad, ze stippelen wat routes uit en zien wel waar hun trouwe vervoersmiddel hun brengt. Een fietsvakantie. Boeken een huisje aan zee. Soms gaan ze met het vliegtuig op vakantie. Alleen brengt deze laatste vorm van vakantie eigenijk vooraf veel…stress. Voorbereidingen Wat een voorbereidingen ook altijd! José smeert de lekkerste broodjes de avond van tevoren, en een gekookt eitje hoort er ook bij natuurlijk. Terwijl ze nog even de laatste was wegwerkt, loopt Berry een rondje om het huis heen. Zijn de tijdschakelaars van de lampen ingesteld en ook op verschillende tijden? Zo lijkt het dat ze thuis zijn als het donker is. Is de post geregeld met de buurman? Je wil natuurlijk niet dat de brievenbus uitpuilt – hoe kun je het nog overduidelijker maken dat je op vakantie bent? Beginnersfoutje. Maar zo niet Berry. Berry heeft altijd wel een beetje affiniteit gehad met beveiliging en hij heeft door de jaren heen zo zijn eigen checklist in zijn hoofd. Zijn de ramen dicht, ook van de schuur? De kozijnen hebben sloten en hij draait deze nog even op slot en haalt de sleutels eruit. De koffers liggen nog geopend in de gang. “Morgenvroeg doen we daar dan de laatste toiletartikelen in en dan kunnen we gaan”, mompelt José tegen zichzelf. Gauw haalt ze nog even het label van de koffer af. Daar staat hun adres op – dat laten we natuurlijk aan nieuwsgierige mensen die bij de bagageband aan het rondsnuffelen zijn weten, we zijn niet van gisteren. Onderweg en aankomst op Schiphol Na een wat onrustige en korte nacht gaan ze dan. Hup koffie in de thermoskan, nog een beetje gekibbel over en weer: “Schiet toch eens op, je bent net nog naar de wc geweest!” En: “Heb je boven bij de badkamer het raam ook dicht gedaan? Staat die ladder nog buiten, die moet naar binnen anders kunnen ze die gebruiken om binnen te komen!” Goed, daar gaan ze. On the road. Heerlijk. Eindelijk weg. Na de eerste rotonde nemen ze alvast een lekker broodje kaas. Dat smik goed. De stemming zit erin. En na een kilometer of zes, zeven zijn alle broodjes op en heeft Berry zich, op z’n Achterhoeks gezegd ‘be-oesterd’: de helft van zijn frisse polo ruikt naar Douwe Egberts. Dat wordt nog wat. Parkeren op Schiphol. Wat een elend is dat toch altied, foi. Je laat je auto eigenlijk niet met een fijn gevoel achter. In je hoofd zie je al de ingeslagen ruiten bij terugkomst. Maar goed. Loslaten. Er zit niks van waarde in het dashboardkastje en om dat te demonstreren hebben Berry en José het kastje ook open laten staan zodat mogelijke ‘geïnteresseerden’ meteen zien: hier valt niets te halen! Na het inchecken is het wachten geblazen. José probeert nog met een vochtige doek de koffievlekken bij Berry af te poetsen maar die zijn al ingetrokken. Het ruikt nog wel een beetje naar oude koffie maar goed, het is niet anders. Rustig een blaadje lezen, beetje rondkijken. Wat een volk lupt er toch altijd rond op zo’n vliegveld. Boarden en in het vliegtuig Dan wordt er omgeroepen dat ze mogen boarden. Fijn, eindelijk actie. José pakt de paspoorten alvast en de tickets. Ze had de tickets met QR-codes ook op de telefoon maar het is gewoon veel fijner om ze uitgeprint bij je te hebben. Waar is Berry nou weer? Potjandorie. Is het tijd om aan boord te gaan, moet ie ineens weer naar de wc! Sjongejonge, nou schiet op, dat vliegtuig wacht niet op ons! Daar zitten ze dan. In de altijd te krappe stoelen van het vliegtuig. Amper beenruimte. “Wat een gemartel”. Mensen om hun heen druppelen nog binnen terwijl Berry en José kop of munt doen voor het welbegeerde zitje bij het raam. Medepassagiers ruimen hun handbagage op en doen alvast de riem om. “Zo, klaar voor de reis’. “Oh nee, toch niet, ik heb de kauwgom nog in de tas, kun je me die even pakken, José?” Zuchtend staat José op, vraagt de persoon aan het gangpad vriendelijk of ze er langs mag en pakt de kauwgom uit de tas. Ze heeft voor zichzelf een roddelblaadje gekocht. Normaal leest ze dat alleen als ze bij de kapper is maar voor de vakantie is het ook wel even lekker. Beetje dom bladeren en lezen over bekende Nederlanders. “José, kun je me nog even de koptelefoon pakken?”. Tuurlijk. Dat doet ze. Al is het alleen al om te voorkomen dat het hele vliegtuig meeluistert met de piratenmuziek van Berry. Ben al blij dat ‘ie niet meezingt. Met wéér een allervriendelijkste glimlach mag ze haar handbagage pakken van de persoon op de derde stoel. Vakantiechaos in de lucht Na een uurtje in de lucht ruikt José iets verdachts. Ze kijkt Berry aan, die terug grijnst met z’n karakteristieke blik.”Hebbie der één laten vliegen?”, fluistert José, beschaamd om zich heen kijkend.“ Och”, antwoordt Berry droogjes, “den wou ook vliegen’. Nog een geluk dat hij z’n vakantie-fluitje niet

Harrie Roozegaarde

Column zussen met een goed verhaal Harrie sociaal ondernemen Harrie Roozegaarde (en nee, hij zit niet écht in de familie) Iedere familie heeft er wel eentje: zo’n Handige Harrie. Iemand die van drie oude planken en een roestige schroef een solide tuinhuis timmert. Degene die altijd net iets sneller doorheeft wat er moet gebeuren en halverwege jouw uitleg al begint met uitvoeren. Nou, zo’n soort Harrie kennen wij ook. Sterker nog: wij zijn ‘m geworden. Nu kunnen wij zelf ook aardig klussen (zie de foto’s van onze Buurman-en-Buurman—momenten tijdens de kantoorverbouwing), maar soms vraagt een klus net even om een andere toolset. Niet de schroevendraaier of boormachine – maar mensenkennis, inlevingsvermogen en een flinke dosis sociaal inzicht. Mei = sociaal bij Globe Maand mei = sociaal bij Globe. De maand waarin we extra aandacht geven aan het groeien op de sociale prestatieladder. En dat gaat verder dan een vriendelijk praatje bij het koffiezetapparaat. Sociaal betekent: elkaar zien, écht zien. Elkaar verder helpen. Niet omdat het moet, maar omdat je er beter van wordt – als mens, én als bedrijf. Werken op een plek waar je op je plek bént. Weer en wind, zon en scheldkanonnades Helaas zien we óók wat er gebeurt als sociaal gedrag ver te zoeken is. Onze mensen staan soms letterlijk in weer en wind – of onder de meedogenloze middagzon – als verkeersregelaar of beveiliger. En wat krijgen ze daarvoor terug? Niet altijd een bedankje. Soms zelfs een scheldkanonnade met een hoofdletter S. Dan wil je als werkgever het liefst persoonlijk een NDIHO-cursus (‘Normaal Doen in het Openbaar’) gaan uitdelen aan de samenleving. Maar goed: daar waar de opvoeding faalt, proberen wij het met aandacht te repareren. Want bij Globe hebben we niet alleen oog voor uw veiligheid, maar óók oog voor onze mensen. Je hoeft geen bloedband met de Roozegaardes te hebben om je onderdeel van onze familie te voelen. En zelfs als je een ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ hebt – een term die bij ons een beetje jeuk veroorzaakt – dan hoor je erbij. Sterker nog: dan zéker. Harrie-training Daarom volgden wij allebei de Harrie-training. Nee, niet voor het leren van een vlizotrap of gipswand zetten. Harrie staat hier voor:Hulpvaardig, Alert, Realistisch, Rustig, Instruerend en Eerlijk. Een Harrie is de collega die een ander op de werkvloer ondersteunt bij het meedoen. Iemand die ziet wat er speelt, luistert zonder oordeel en ruimte biedt om te groeien. Kortom: een sociale multitool. Bij Globe hebben wij inmiddels heel wat sociale schroefjes aangedraaid. Niet alleen door onze Harrie-skills, maar ook dankzij de fijne samenwerkingen met de mensen van Werkgeversservicepunt Achterhoek en STOER – toppers met hart voor de zaak en oog voor de mens. Samen zorgen we dat SROI geen loze kreet is, maar een manier van werken waar iedereen beter van wordt. Geef ze wat ons betreft ook maar een lintje (naast dat van onze beveiligers, natuurlijk). Meer weten? Wil je meer weten over sociaal ondernemen, inclusief tips en échte verhalen uit de praktijk?Zus en zus Roozegaarde komen graag langs met hun Harrie-gereedschapskist. Ajeto! Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Werken na je pensioen?

Pensioen verkeersregelaar flexibel vitaliteit Met pensioen? Dit is hét moment voor nieuwe plannen Na een werkzaam leven komt er een moment dat de wekker niet meer hoeft te gaan. Het pensioen. Voor de één een zegen, voor de ander een zoektocht. Want wat doet u met alle tijd die ineens vrijkomt? Hoe vult u die in op een manier die past bij uw ritme, energie en interesses? Veel mensen kijken uit naar hun pensioen. Toch blijkt in de praktijk dat het loslaten van structuur en doel niet altijd vanzelf gaat. Gelukkig zijn er volop manieren om invulling te geven aan deze nieuwe fase. Pensioen betekent ruimte, ook voor groei Pensioen is niet het einde van een actieve periode. Integendeel. Het biedt juist ruimte om nieuwe dingen op te pakken. Een hobby waar nooit tijd voor was. Reizen zonder agenda. Of juist: blijven bijdragen in een rol die past bij uw ervaring en energie. En dat laatste, daar kunnen wij bij Globe Group u goed bij gebruiken. Nieuwe energie in een vertrouwde rol Bij Globe Group werken we dagelijks met mensen van álle leeftijden. Ook collega’s die hun pensioenleeftijd al bereikt hebben, maar nog niet stil willen zitten. Pensionado’s zijn bij ons van harte welkom. Bijvoorbeeld als beroepsverkeersregelaar. Een functie waarin u veel buiten bent, mensen ontmoet en op uw eigen tempo kunt blijven bijdragen. Arnold is één van hen. Hij werkte jarenlang in loondienst en koos na zijn pensioen voor een flexibele bijbaan bij Globe: “Ik hoef geen volledige werkweek meer. Maar alleen maar thuiszitten? Dat is niks voor mij. Nu bepaal ik zélf wanneer ik werk – en ben ik weer even lekker onder de mensen.” Meer weten over de werkzaamheden van Arnold? Lees hier zijn verhaal. Ook Albert sloot zich aan. Met ervaring op zak, een rustige uitstraling en oog voor veiligheid is hij een waardevolle aanvulling voor elk team. Meer lezen over de werkzaamheden van Albert? Lees hier zijn verhaal. Waarom blijven werken na pensioen? Een (parttime) baan naast uw pensioen biedt méér dan een aanvulling op het inkomen: U blijft sociaal betrokken en ontmoet nieuwe mensen. U houdt ritme en structuur in uw dag. U blijf fysiek en mentaal vitaal. U geeft invulling aan uw kennis en ervaring. Met een flexibel contract kiest u zelf wanneer en hoeveel u werkt. Zo behoudt u regie én ritme. Meer weten? Wilt u na uw pensioen actief blijven, maar wel op uw voorwaarden? Bij Globe denken we graag met u mee. Of u nu enkele dagen per maand wilt werken of een meer vaste invulling zoekt. We stemmen het af op uw wensen. Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Wat neem jij mee naar je werk?

broodtrommel Operationeel coördinator investeren kennis Wat neem jij mee naar je werk? Een boterham met kaas, een stuk fruit… misschien nog een gekookt eitje? Prima brandstof voor een lange werkdag. Maar bij Globe Group gaat er nog veel meer mee in die trommel. Onze mensen nemen elke dag een flinke dosis vakmanschap, inzicht en verantwoordelijkheid mee. Dáár draait het om in de training Operationeel Coördinator. Geen standaard leslokaalverhaal, maar een praktijkgerichte leerreis vol herkenbare situaties, slimme inzichten en echte ervaring.  De kracht van een goed gevulde broodtrommel Bij het ontwikkelen van deze training hebben drie sterke krachten hun broodtrommel op tafel gezet: Ilse heeft jarenlange ervaring op de meest uiteenlopende evenementen. Ze is scherp, doortastend en weet vaak al wat er nodig is voordat de opdrachtgever het zelf beseft. Dankzij haar directe lijnen met opdrachtgevers én haar inzicht in het werkveld, brengt zij een onmisbare praktijkblik in de training. Mirjam, de kracht achter onze Globe Academy, is dé opleidingsarchitect. Met haar ervaring in het onderwijs weet ze trainingen te ontwikkelen die niet alleen goed doordacht zijn, maar ook echt blijven hangen. Theorie, praktijk en leerdoelen: ze weet ze naadloos te combineren. En dan is er Toon. Na 45 jaar dienst bij de politie is hij inmiddels met pensioen – maar zeker niet uitgeblust. Zijn mensenkennis is goud waard. Hij leest situaties én mensen razendsnel, en weet precies hoe je een team effectief aanstuurt. Zijn ervaring met coördineren zit in elke vezel van deze training. Benieuwd naar het verhaal van Toon over zijn tijd bij de politie? Klik dan hier. Samen brengen zij meer dan kennis Wat deze training zo bijzonder maakt, is de combinatie van drie heel verschillende achtergronden die elkaar perfect aanvullen. Ervaring uit het werkveld, onderwijs en handhaving komen samen tot één doel: onze eigen mensen nog beter voorbereiden op hun rol als operationeel coördinator in het evenementenveld. Want een goede coördinator is niet alleen iemand met kennis van zaken, maar iemand die overzicht houdt, initiatief neemt en mensen in beweging krijgt, ook onder druk. Waarom we blijven trainen? Omdat we in mensen geloven Bij Globe Group geloven we dat investeren in mensen de basis is voor duurzame veiligheid. Daarom stoppen we nooit met trainen. We bieden méér dan alleen de standaardopleiding. We zorgen dat onze mensen breed inzetbaar zijn. Van beveiliging en verkeer tot sfeerbeheer: onze aanpak is altijd multidisciplinair. Want wie het overzicht wil houden, moet snappen wat er speelt – op alle fronten. En dat begint bij kennis. Daarom trainen we onze mensen niet alleen om hun werk goed te doen, maar om verantwoordelijkheid te kunnen nemen. Om te durven handelen. Om met vertrouwen op te treden. Of ze nu een verkeersstroom coördineren of de rust bewaren tijdens een hectisch evenement. De toolkit? Die zit ook in de broodtrommel. Naast de expertise van onze trainers, nemen onze evenementenbeveiligers natuurlijk ook hun eigen “broodtrommel” mee. Letterlijk voor een lange werkdag maar ook figuurlijk. Met een toolkit vol hulpmiddelen én de continue investering van Globe Group in persoonlijke groei, staan zij stevig in hun schoenen. En precies dát is waar wij in geloven: investeren in mensen is investeren in veiligheid. Ook met een gevulde broodtrommel aan het werk? Klik hier om onze vacatures te bekijken. Nog geen opleiding? Ook geen probleem, bekijk de leren en werken pagina van Globe Group. Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Van snelle wagens tot groene krullen

Column zussen met een goed verhaal Vrouwendag kennis Zussen met een goed verhaal Toet toet, daar gaan we weer! Als Mirjam haar snelle Mercedes bij Ilse op de stoep parkeert en even toetert – just another day at the office – komt Ilse lachend naar buiten. Nagels gelakt, nieuwe outfit aan. Zonder blikken of blozen ploft ze naast Mirjam in de auto, haar haren nog vol met krullers. Want ja, heur heur moet natuurlijk de laatste kilometers nog even in model blijven voor het beste fotore­sultaat. Zo hallooo… en dat in april, de maand van duurzaamheid. Nieuwe kleren voor een fotosessie, krullers op stroom, een snelle bak voor de deur – hoe gaan we dit rechtbreien in onze Zussen met een goed verhaal-column? Goed verhaal of niet? Duurzaam, maar wel stijlvol graag Duurzaamheid kun je op allerlei manieren bekijken. Ja, we houden van een snelle wagen, en nee, daar hoeft niet per se een geitenwollen sok aan de versnellingspook te bungelen. Je hoeft jezelf ook niet op het asfalt vast te lijmen om iets goeds te doen voor de wereld. Duurzaamheid moet niet alleen een ‘goed verhaal’ zijn, het moet werken in de praktijk. Iedereen draagt op z’n eigen manier bij. Neem onze Mercedes. Van 0 naar 150 km/u in luttele seconden, trekt als een malle en ligt heerlijk op de weg. Echt een fijn bakkie. Maar let op: volledig elektrisch! De hele directie van Globe is inmiddels overgestapt op elektrisch rijden. We zouden het liefst al onze surveillancewagens ook elektrisch maken, maar tja… die moeten ’s nachts flinke afstanden afleggen en die actieradius moet nog even bijbenen. De eerste elektrische surveillanceauto was er al, hoewel dat niet zo duurzaam afliep: nog geen 80 uitstootvrije kilometers gereden en BAM – een vrachtwagen reed achteruit bovenop de gloednieuwe aanwinst. Het gefoeter op kantoor voel je nu nog in je kleine teen. Maar goed, we blijven doorgaan. Ons hoofdkantoor ligt inmiddels vol met zonnepanelen – zo’n 50 stuks. Groen bezig én fijn voor de portemonnee. Alhoewel, de laatste jaren is dat laatste steeds minder een zekerheidje. Ons pand is al sinds 2008 gasloos en waar het kan, kiezen we voor duurzame oplossingen. Zoals de bewegingssensoren die de verlichting regelen: als er even niemand op kantoor beweegt, floep, lampen uit! Energierekening omlaag. Stiekem ook handig omdat wij het zelf steeds zouden vergeten en dan de lampen de hele nacht zouden branden. Ook handig voor de collega’s die nét iets te lang staren naar hun scherm zonder te typen… Lamp uit? Hup, doorwerken, jonguh! Duurzaam met een knipoog (en een krul) Sinds kort werken we ook in onze gerenoveerde kantoorruimtes. Was dat écht nodig en vielen de meubels uit elkaar? Nee, maar we hebben álles geüpcycled. Meubilair dat er splinternieuw uitziet maar eigenlijk circulair (dus hergebruikt) is. Planten erbij – want groen moet je zien én voelen. En dan die nagels en nieuwe kleding voor de shoot. Ja, we houden ervan om verzorgd voor de dag te komen. Onze dienstverlening is tot in de puntjes geregeld, dus wij zelf ook. Maar zet ons in het weekend op de hei met een zware rugzak en wandelschoenen, en het glamourplaatje is héél ver te zoeken. We trainen voor een huttentocht – ja echt, met bagage sjouwen en kilometers maken, op weg naar de volgende hut. Niks prinsesserigs aan. We nemen wél trouw onze Globe-mokken mee, die we braaf afwassen na onze zelf meegebrachte koffie. En Mirjams stroopwafels, want laten we niet overdrijven met dat afzien. En die ‘stroomslurpende’ krullers van Ilse? Niks ervan. Die komen gewoon uit de jaren ’90, old skool rollers die zó in je haar blijven zitten. Hartstikke duurzaam! Bovendien zijn ‘heatless curls’ tegenwoordig weer helemaal hip op TikTok – of nee, bij de tijd, of in, of cool, want ‘hip’ zeggen is blijkbaar ‘cringe’ (aldus Ilse’s dochter). Maar goed, het punt is: we gooien niks weg wat nog prima werkt. Zelfs onze krullen zijn duurzaam. Het is maar hoe je het bekijkt. Geef er een draai aan. Of een krul. Oranje boven Op naar een mooie aprilmaand, waarin duurzaamheid centraal staat. En waarin de Koninklijke familie Doetinchem aandoet op Koningsdag! Als beveiligingsspecialisten kijken we natuurlijk met extra interesse naar hoe zo’n groot evenement wordt georganiseerd en beveiligd. Maar laten we eerlijk zijn: we zijn óók gewoon benieuwd naar de outfits van onze royals. En vooral… zou Máxima ook ter hoogte van Didam pas haar rollers uitdoen? Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

KAM-Arbo Coördinator

veiligheid KAM-arbo Coördinator kennis Groeien als KAM-Arbo Coördinator: kennis in beweging Bij Globe draait het om mensen. Om veilig kunnen werken. En om continu willen leren. Vandaag geven we onze collega Raymond het woord.  Raymond volgde vorig jaar de cursus KAM-Arbo Coördinator. Waarom? Omdat veiligheid geen afdeling is, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Niet alleen op de weg, maar ook achter de schermen. Kwaliteit en veiligheid hand in hand De cursus KAM-Arbo Coördinator gaf verdieping op thema’s als arbeidsveiligheid, milieubelasting en proceskwaliteit. Er kwamen onderwerpen voorbij als: Arbowetgeving & risico-inventarisatie (RI&E) Normkennis rondom ISO 9001 Kwaliteitstechnieken en interne audits Managementsystemen inrichten en onderhouden Wat vooral bleef hangen? Dat veiligheid begint bij bewustzijn en bij toepassing in de praktijk. Daarom werd niet alleen theorie behandeld, maar ook gekeken naar de vertaalslag naar de werkvloer. Leren stopt niet na een diploma De opgedane kennis wordt sindsdien dagelijks toegepast. Bijvoorbeeld in werkplekinspecties – een essentieel onderdeel van veilig werken. Om die kennis up-to-date te houden, worden ook maandelijks webinars gevolgd. In februari ging dat over werkplekinspecties: waar let je op, wat registreer je en hoe stuur je bij? Wat daarbij helpt: geregeld meedraaien in de uitvoering. Want pas op de werkvloer zie je hoe processen echt verlopen. Dankzij die actieve houding kon recent een VCA-audit zonder verbeterpunten worden afgerond – een resultaat om trots op te zijn. Veiligheid én verkeer Naast de coördinerende KAM-rol draagt Raymond nog een tweede pet: Projectleider Mobiliteit. Een dag in de week staat in het teken van klantcontact, mobiliteitsplannen en het begeleiden van verkeersopleidingen. Ook worden VCA-trainingen gegeven aan mensen die een extra duwtje in de rug nodig hebben. Dinsdag is vaste kantoordag. Een drukke dag vol schakelen, maar ook eentje met vaste waarden – zoals de soep van Joke tijdens de lunch. Een klein moment van rust, midden in de dynamiek van de dag. Nieuwe interesse: techniek op evenementen Naast mobiliteit en veiligheid leeft er nog een fascinatie: techniek. Op meerdere evenementen werd al meegebouwd aan de Mobiele Communicatie- en Camera Units (MCCU’s). De wens? Meer leren, vaker op pad. Want veiligheid op locatie betekent ook: weten hoe alles werkt. Het werk is veelzijdig, afwisselend en uitdagend. Maar diezelfde energie kan ook een valkuil zijn. Alles willen aanpakken, niets willen laten liggen. Gelukkig is er bij Globe altijd ruimte voor reflectie. Collega’s die op tijd zeggen: even pas op de plaats. En dat is precies waar het om draait: een veilige omgeving creëren, ook voor elkaar. Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Zonder piemeltje, mét power

Column zussen met een goed verhaal Vrouwendag kennis Zussen met een goed verhaal “Wat goooeeeed dat jij je als vrouw zo staande weet te houden in deze wereld!” Je hoort er bijna een Martien Meiland-stem bij, of voelt een goedbedoelde aai over je bol aankomen. Ja hoor, toppertje, goed bezig! We geven het toe: in de evenementen- en beveiligingswereld ben je als vrouwelijke directeur nog steeds een zeldzaam exemplaar. We werken met gespierde beveiligers, hyperalerte mobiele surveillanten en verkeersregelaars met stalen zenuwen. En ja, wij runnen dat allemaal – zonder piemeltje, maar met bakken ervaring en een flinke dosis doorzettingsvermogen. Toch zien we de verbazing soms in gezichten opduiken als blijkt dat “de directeur van Globe Group” geen grote man met een lage stem is. Moeten wij net een tandje harder lopen voordat het respect vanzelfsprekend is? Misschien. Maar hé, dat doen we dan gewoon op torenhoge hakken of liever: sneakers, dat loopt gewoon fijner. Powervrouw of gewoon professioneel? De term ‘Powervrouw’ dan. Is het een geuzennaam, een compliment, of gewoon een net iets te laat uitgestorven term uit de jaren ‘90? Moeten we het als een prestatie zien dat we – wederom zonder piemeltje – mee mogen doen in de grote, stoere mannenwereld? Alsof de alfaman op de rots even ruimte maakt voor een schattig klein vrouwtjesaapje? Of nemen we die ‘Powervrouw Award’ gewoon glimlachend in ontvangst en laten we ze in de waan dat wij ons anders moeten bewijzen? Ach, vooruit. Van voetbalposters tot familiepraat Van powervrouwen gesproken: morgen is het Internationale Vrouwendag. In sommige landen een grootse viering waarbij vrouwen elkaar overladen met bloemen en cadeaus. Voor Ilse wordt het sowieso een bijzondere dag, want haar dochter Sanne vliegt uit en gaat samenwonen. En Mirjam? Die pakt haar moment van educatie op het toilet, waar ze zich verdiept in de FC Twente-kalender – een tactische zet. Die kalender staat namelijk vol met foto’s van de spelers, en als sponsor van de club wil je natuurlijk niet per ongeluk een sterspeler in de businessclub vragen of hij hier wel vaker komt. Wat we maar willen zeggen: voorbereiding is alles. Kennis is macht. En kennis deel je. Dus dat is precies wat we vanaf nu in deze blog gaan doen. Over veiligheid, over het runnen van een groot familiebedrijf, maar ook over het balanceren tussen moeder-zijn, ondernemen en vriendschap. En ja, soms gewoon over wat ons bezighoudt – met een knipoog en een vleugje spice. Overige vragen? Vul gerust het contactformulier in Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!