Verkeerstekens, kent u ze nog?

veilgheid verwarring verkeerstekens Raymond Verkeerstekens… kent u ze nog? Door Raymond Zaalmink U rijdt lekker door. Radio aan. Gedachten ergens tussen “wat eten we vanavond?” en “waarom staat het hier alweer vast?”. En dan ineens: geen verkeerslicht, geen bord, maar een mens. In een hesje. Met een arm in de lucht. Een verkeersregelaar. En precies daar gaat het steeds vaker mis. Regelmatig sta ik voor een groep mensen die graag verkeersregelaar willen worden. Enthousiast, gemotiveerd, soms ook een tikkeltje zenuwachtig. Want laten we eerlijk zijn: een kruising regelen met tientallen auto’s, fietsers die overal vandaan komen en voetgangers die denken dat ze onzichtbaar zijn… dat doe je niet “even”. Wat me daarbij opvalt? Dat veel automobilisten eigenlijk niet meer weten wat ze moeten doen zodra ze met een verkeersregelaar te maken krijgen. En nee, dat is niet meteen onwil. Het is vaak gewoon… vergeten. Even terug in de tijd. Hoe haalde u ook alweer uw rijbewijs? Juist. Eerst de theorie. Leren wat borden betekenen, wat de regels zijn, wie voorrang heeft en waarom. Daarna (en vaak tegelijk) de praktijk: lessen, schakelen, remmen, spiegels gebruiken, inschatten, fouten maken. Heeft u dat in vijf minuten geleerd? Natuurlijk niet. Zo werkt het voor verkeersregelaars ook. Eerst theorie. Daarna oefenen. En pas dan zelfstandig een kruising regelen. En geloof me: dat is spannend. Er wordt geroepen, gezwaaid, getoeterd. “Je doet het niet goed!” of “Er staat een file!” wordt er dan vanaf de bestuurdersstoel geroepen. Aan die mensen stellen we graag één simpele vraag: zou u het zelf durven? In Nederland hebben verkeerslichten drie kleuren: rood, oranje en groen. Lekker overzichtelijk. De signalen van een verkeersregelaar? Dat zijn er eigenlijk maar een paar die in de praktijk het meest voorkomen. Het algemene stopteken. Het stopteken voor verkeer dat van achteren nadert. Het teken om een kruising vrij te maken. En ja, ook dat onofficiële maar oh zo gewaardeerde oprijteken: dat vriendelijke “kom maar”-gebaar waardoor u niet eindeloos hoeft te wachten. Wat belangrijk is om te weten: verkeersregelaars leren dat ze in de rijstrook gaan staan waarvoor hun aanwijzing bedoeld is. Ze wijzen ook de bestuurder aan. Wordt u aangewezen en krijgt u het algemene stopteken? Dan is het stoppen. Wordt er daarna opnieuw aangewezen? Dan krijgt u waarschijnlijk een oprijteken en mag u doorrijden. Maar… verkeersregelaars zijn soms nog in opleiding. Het kan gebeuren dat iemand nog in uw rijstrook staat, maar eigenlijk de bestuurder naast u bedoelt. En precies daar ontstaat verwarring. Sommige bestuurders denken: ik heb al een stopteken gehad, dus dit zal nu wel het oprijteken zijn. En hoppa, ze rijden. Wat daarbij vaak vergeten wordt: bij verkeersregelaars kennen we geen ‘oranje’ fase, zoals bij verkeerslichten. Het is niet: nog héél even twijfel en dan gas erop. Het is simpelweg rood óf groen. Stop of rijden. Geen tussenstand. Geen waarschuwing. Dat maakt het extra belangrijk om goed te kijken naar wie er wordt aangewezen en welk teken er daadwerkelijk wordt gegeven. En daar komen die spiegels weer om de hoek kijken. Weet u nog waarvoor die ook alweer zijn? Juist. Even checken wat er naast en achter u gebeurt, kan een hoop misverstanden en bijna ongelukken voorkomen. De meeste mensen snappen dit gelukkig wel. Maar dan is er nog aanwijzing 3. Weet u die nog? Nee? Geeft niks. Veel mensen doen tegenwoordig hetzelfde: even googlen. En dat is eigenlijk een prima idee. Houd uw kennis een beetje up-to-date. Het verkeer verandert, situaties veranderen, en we leren allemaal bij. Tot slot, een belangrijke reminder: aanwijzingen van een verkeersregelaar negeren kan u zomaar een flinke boete opleveren. Die zijn niet mals en vergelijkbaar met door rood rijden. Maar belangrijker dan die boete is iets anders: veiligheid. Voor uzelf, voor anderen én voor degene die daar in weer en wind staat om alles in goede banen te leiden. Laten we elkaar dus wat meer ruimte geven. Om te leren. Om fouten te maken. En om samen het verkeer veilig en soepel te laten verlopen. Dank u wel. En de volgende keer dat u dat hesje ziet: kijk even, denk even na… en rijd dan pas. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

24 jaar Globe Group, een reis door de tijd

Column Zussen met een goed verhaal reis 24 jaar 24 jaar Globe Group, een reis door de tijd Volgend jaar bestaat Globe Group 25 jaar. Vijfentwintig. Zo’n leeftijd waarop je officieel volwassen bent, maar nog steeds af en toe Google nodig hebt om te checken hoe iets eigenlijk hoort. We zijn trots. Echt. Niet alleen omdat een kwart eeuw goed staat op een taart, maar vooral omdat die jaren vol zitten met verhalen. Mooie, lastige, leerzame en een paar waarvan we nu hardop kunnen zeggen: ja… dat was misschien niet ons beste idee, maar we zijn er wel wijzer van geworden. Wat altijd bleef, is onze overtuiging dat veiligheid mensenwerk is. Geen knopje, geen checklist, geen “zo doen we dat nou eenmaal”, maar aandacht, lef en vertrouwen. En dat is soms prachtig, en soms vooral heel menselijk rommelig. De basis. Een idee met lef (eind jaren ’90) Eind jaren ’90. Dat zegt al genoeg. Geen smartphones, geen apps, geen Teams-overleggen die ook prima een mail hadden kunnen zijn. Onze vader, Bennie Roozegaarde, besloot dat melkvee niet langer zijn toekomst was. Dat was geen beslissing die je licht neemt. Zeker niet in een omgeving waar iedereen elkaar kent en precies weet wat ‘normaal’ is. De reacties? Die varieerden van verbaasd tot licht bezorgd. Maar hij voelde het. Dat er iets anders moest komen. Iets nieuws. Veiligheid. Een wereld die hij niet kende, maar die wél klopte. En wie onze vader kent, weet: als iets klopt, dan gáát hij. Niet na drie brainstormsessies, maar gewoon doen. Dat lef en laten we het beestje bij de naam noemen: ook een flinke dosis eigenwijsheid, vormt nog steeds de kern van Globe Group. En ja, die karaktertrek hebben wij met liefde overgenomen. De oprichting – Globe Security (2002), euro’s en spierballen In 2002 kreeg dat gevoel een naam: Globe Security. De euro werd ingevoerd en iedereen was collectief in de war (“wacht even, hoeveel was dit ook alweer in guldens?”), en wij begonnen met beveiliging. Vooral evenementen. De beveiligingswereld zag er toen anders uit. Fysieke aanwezigheid was alles. Groot, zichtbaar en vooral imposant zijn. We zeggen wel eens dat beveiligers “per kilo werden betaald”. Hoe meer massa, hoe veiliger het voelde. Vandaag de dag ziet dat vak er totaal anders uit. Communicatie, professionaliteit en mensgericht optreden staan centraal. Veiligheid gaat allang niet meer over wie het grootst is, maar over wie het scherpst kijkt, het beste aanvoelt en het gesprek durft aan te gaan. En eerlijk: dat is een enorme winst. Ook vrouwen zeiden steeds vaker: “hoi, wij horen hier ook.” En gelukkig maar. Want het vak werd daar simpelweg beter van. Minder borst vooruit, meer nuance. Iets waar we achteraf gezien misschien iets sneller bij hadden mogen zijn. Geen grootse plannen, geen ingewikkelde structuren. Gewoon doen wat je belooft. Met persoonlijke aandacht. Met duidelijke afspraken. En met mensen die je nog gewoon bij naam kende. Dat werkte. Klanten kwamen terug. Niet omdat we zo goed konden praten, maar omdat we er gewoon waren. En bleven. Groei en af en toe licht zweten (2005 – 2010) De jaren daarna gingen snel. Meer klanten, meer collega’s en vooral meer verantwoordelijkheid. En ook steeds vaker het besef: oké, dit vraagt om meer dan alleen gezond verstand en goede bedoelingen. Opleiding en ontwikkeling kregen een vaste plek. Want veiligheid doe je niet ‘erbij’. Je kunt het niet half doen. Mensen serieus nemen betekent investeren. In kennis. In begeleiding. In vertrouwen. Soms terwijl je eigenlijk ook nog gewoon bezig was met de planning van morgen. Verbreden zonder masterplan (2010 – 2015) Rond 2010 werd duidelijk dat veiligheid nooit één discipline is. Globe verbreedde. Beveiliging kreeg gezelschap van verkeers- en mobiliteitsveiligheid, techniek en opleidingen. Niet omdat we dachten: laten we eens lekker uitbreiden, maar omdat we zagen dat veiligheid vraagt om samenwerking. Om disciplines die elkaar versterken. Zo groeide Globe Group uit tot een totaalpartner, zonder dat iemand ooit een masterplan met pijltjes en blokken had getekend. Een nieuw hoofdstuk – tweede generatie (2016) 2016: Brexit. Trump. Gewoon wereldwijde choas. En dan, midden in dat alles, namen wij het stokje over van onze vader. De tweede generatie aan het roer. Dat klinkt mooi. En dat ís het ook. Maar laten we eerlijk zijn: een familiebedrijf overnemen is geen soepele estafette waarbij iedereen precies weet wanneer hij moet loslaten. Het is meer een moment waarop je tegelijk rent, kijkt of de ander loslaat en hoopt dat niemand struikelt. Respect hebben voor wat er staat, én voelen dat je het op je eigen manier wilt doen. Dat botst. Dat schuurt. En ja, daar hebben we serieus nachten wakker van gelegen. Regelmatig. Maar juist daar zat de groei. Voor onszelf. En voor Globe. Digitalisering en meebewegen (of omvallen) – (2017 – 2022) De wereld digitaliseerde in een rap tempo. Cameratoezicht werd de norm. Incidenten gingen al rond op sociale media voordat je zelf doorhad wat er was gebeurd of zelfs maar koffie had kunnen zetten Veiligheid ging niet meer alleen over aanwezig zijn, maar ook over informatie, communicatie en controle. Cybersecurity werd ineens een gesprek dat je niet meer kon uitstellen, ook al had je dat misschien soms graag gewild. Onze Academy groeide, samenwerkingen werden intensiever en in deze periode sloot ook Gérard Wijnia zich aan bij Globe Group. Altijd met dezelfde vraag die ons scherp houdt: hoe doen we dit morgen net iets beter dan vandaag? Waar we nu staan, met beide benen op de grond (2023 – heden) We hebben corona overleefd. Een periode die alles vroeg van flexibiliteit en creativiteit, en waarin plannen vooral iets waren voor “later”. Maar we bleven staan. Bleven leren. Bleven bouwen. Soms improviserend, soms zoekend, maar altijd met dezelfde overtuiging. Vandaag groeien we door. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Met dezelfde basis als altijd: veiligheid is mensenwerk. En elke dag willen we het beter doen dan gisteren. Al is het maar een beetje. Vooruitkijken, zonder glazen bol We hebben geen glazen bol. En eerlijk gezegd: dat is maar goed ook. Sommige

Terugblik van een werkstudent

Werkstudent commerciële economie Flexibiliteit Terugblik Terugblik van een werkstudent Door Roos Wiggers, student Commerciële Economie (HAN) Precies een jaar geleden begon ik als werkstudent bij Globe Group. En bijzonder genoeg: ik vertrek exact een jaar later, op de dag af. Niet omdat het moet, maar omdat er een nieuwe fase aankomt. Een mooie aanleiding om terug te kijken op een leerzame, flexibele en verrassend veelzijdige periode. Ik ben Roos Wiggers, 22 jaar en vierdejaars student Commerciële Economie aan de HAN in Nijmegen. Halverwege mijn derde studiejaar stapte ik binnen bij Globe. Als werkstudent marketing en communicatie kreeg ik direct veel vertrouwen en verantwoordelijkheid. Van één website naar een berg aan werk Mijn eerste opdracht: een nieuwe ‘werken bij’-website. Een plek voor vacatures, verhalen van collega’s, opleidingsinfo en natuurlijk: de inloopmiddag. Maar dat was pas het begin. Al snel groeide het plan. Waarom niet alle websites van Globe onder de loep nemen? Zo ontstond er een groter project, waarin we vijf websites een frisse, consistente uitstraling gaven. Ik schreef teksten, optimaliseerde pagina’s, analyseerde gebruikersgedrag en dacht mee over structuur en inhoud. Theorie werd praktijk Wat het extra waardevol maakte? Dat ik alles wat ik op school leerde, meteen kon toepassen. Tijdens mijn minor Digital Marketing leerde ik werken met tools als Google Analytics, Hotjar en WordPress. Ik leerde hoe je websiteverkeer analyseert en hoe je pagina’s optimaliseert voor gebruiksvriendelijkheid. En bij Globe kon ik die kennis direct in de praktijk brengen. Dat is misschien wel het grootste voordeel van werkstudent zijn: je leert niet alleen, je doet ook echt. Meer dan alleen online Naast het werk aan de websites draaide ik volop mee in de rest van de communicatie. Ik schreef blogs, kennisbankartikelen en social media berichten. Hielp de interne communicatie te vertalen naar visuele infographics. En dook samen met collega’s in het scherper maken van onze tone of voice. Ook ging ik aan de slag met AI-tools. Niet alleen om mijn eigen werk sneller en slimmer te maken, maar ook om collega’s ermee op weg te helpen. Dat vond ik misschien nog wel het leukst: iets nieuws leren, toepassen en dan samen verder bouwen. De kracht van flexibiliteit Wat ik enorm heb gewaardeerd, is de flexibiliteit bij Globe. Vanaf het begin was duidelijk: school staat voorop. Tijdens vakanties kon ik fulltime werken. In drukke periodes rondom deadlines juist even wat minder. Had ik een vrije avond? Dan werkte ik vanuit huis verder. Die vrijheid en het onderlinge vertrouwen maakten het werkstudent zijn niet alleen praktisch, maar ook prettig. Tijd voor een nieuw hoofdstuk Nu start mijn laatste halfjaar als student. Tijd voor een fulltime afstudeerstage bij een andere organisatie. Daardoor moet ik mijn werk bij Globe loslaten. Gelukkig is mijn opvolger al gevonden: Romy Wassink neemt mijn taken over. Ook zij studeert Commerciële Economie aan de HAN, maar dan in deeltijd. Ze is drie dagen per week op kantoor aanwezig om het werk voort te zetten. Ook werkstudent worden? Ben je student en wil je ervaring opdoen in jouw vakgebied? Stuur Globe gerust een berichtje. Wie weet drinken jullie binnenkort een kop koffie om samen te sparren over de mogelijkheden. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Afsluiting 2025, een jaar om in te lijsten

Column Zussen met een goed verhaal terugblik 2025 Afsluiting 2025, een jaar om in te lijsten 2025 was zo’n jaar dat je niet netjes in één rechte lijn kunt navertellen. Het ging met pieken en zijwegen, soms hard vooruit, soms struikelend, maar altijd met vaart. Een jaar waarin we onszelf meerdere keren overschatten, vaker dan gepland buiten onze comfortzone belandden en tussendoor ook nog gewoon een bedrijf runden. Een jaar van frisse starts, volle agenda’s, nieuwe energie, bekende chaos en verhalen die we voorlopig nog niet kwijt zijn. We zitten met een glas in de hand en kijken terug. Niet met spijt, wel met lichte spierpijn, een paar extra grijze haren en een hoofd vol verhalen waarvan we soms zelf denken: hebben wij dit écht allemaal gedaan dit jaar? Vandaag blikken we terug op het afgelopen jaar. Fris gestart We begonnen het jaar letterlijk met een schone lei. Tijdens de kerstvakantie van vorig jaar werd ons hele kantoor gestript. En dan bedoelen we niet figuurlijk. Alles eruit, alles nieuw, alles strak. Een kantoor waar je spontaan beter van ging plannen, denken en werken. Klaar voor een frisse start van 2025. Dat frisse gevoel hielden we opvallend lang vast, tot het carnavalsseizoen zich aandiende. Want toen was daar carnaval in Zevenaar. Maandag. Tienduizend man. Tienduizend. Hier weten ze hoe je carnaval viert. Wij ook, bleek. Met confetti op plekken waar het weken later nog zat. En alsof dat nog niet genoeg was, deed Koningsdag in Doetinchem daar nog een schepje bovenop. Honderd-plus grijze haren verder, maar ach. Het was het waard. Denken we. Deze kosten van de kapper declareren we nog wel, al is het maar bij onszelf. Tussen al die drukte door probeerden we ook bewuste keuzes te maken. Duurzaamheid was er daar een van. De gehele directie rijdt inmiddels elektrisch. Stil, schoon en verrassend snel. Op naar een nog duurzamer 2026, al blijven we het gevoel houden dat de auto al weg is terwijl wij nog staan te praten. Buiten de comfortzone (en dat beviel) Dat buiten de comfortzone stappen niet altijd verkeerd uitpakt, bewees LagoLago in Braamt. Een evenement dat anders was. Anders publiek, andere sfeer, andere dynamiek. Spannend dus, ook voor onze beveiligers. Maar wat bleek? Ze vonden het fantastisch. Zó fantastisch zelfs dat er inmiddels een wachtlijst is voor volgend jaar, omdat iedereen daar wil werken. Als dat geen compliment is, weten wij het ook niet meer. Goede voornemens en slechte ideeën En toen besloten we dat het tijd was voor iets rustigs. Iets ontspannends. Een wandelvakantie. Een huttentocht. De twee zussen gooiden het over een andere boeg. Ilse met hoogtevrees, Mirjam met eindresultaat blauwe billen. Wat kan er misgaan als je dagenlang over smalle bergpaadjes loopt, slaapt in hutten waar “authentiek” een synoniem is voor “gedeelde douche met karakter”, en je benen na dag één al weigeren? Precies. Alles. Het resultaat: spierpijn op plekken waarvan we niet wisten dat ze bestonden, blauwe kont van het glijden op de billen van de berg af, Ferdinand als stabiele factor van Ilse; een nieuw stopwoordje was geboren: goed zo schatje”!”. Maar wel een unaniem besluit: dit gaan we dus nooit meer doen. Echt nooit (Tot iemand het over een paar jaar weer een goed idee vindt). Het nieuwe begin van oude naar nieuwe generatie Ook intern was 2025 een jaar van beweging. Opvolging. Bennie en Joke operationeel een stapje terug, maar zeker niet weg. En daar komt Mike steeds vaker om het hoekje kijken. Op kantoor, bij projectondersteuning evenementen, maar net zo makkelijk in het veld. Mobiele surveillance, evenementen, hij staat er. Mooi om te zien hoe het bedrijf zich blijft ontwikkelen, met vertrouwde gezichten én nieuwe energie. En dan was er nog Malaga. De familietrip. Hier zouden we een hele column over kunnen schrijven. O wacht. Dat hebben we al gedaan (bekijk hem hier!). Iets met portretrechten van de kinderen en een drankspel genaamd René le Bak. We gaan er niet verder op in. Wel vermelden we netjes dat hoofdpijn het gevolg was. Meervoud. Van contracten tekenen tot vooruitkijken Zakelijk gezien was het ook geen stil jaar. Nieuwe klanten, bestaande klanten, verlengingen, uitbreidingen van het team. Het schrijverspolsje kreeg het zwaar. Het was een jaar vol beweging. Niet bij de bodypump, onze nieuwste hobby, maar zeker op papier. Wat onze grootste sportprestatie was? Alle contracten blijven tekenen zonder een ijszak ernaast. Blijkbaar krijg je van succes geen spierpijn. Behalve als je een handtekeningmarathon uitvoert. En nu kijken we vooruit. De zussen zijn op zoek naar een nieuwe uitdaging voor 2026. Mudmasters? Afgevinkt. Huttentocht? Overleefd. Hyrox? Ons lichaam zegt vriendelijk doch dringend nee. Dus de vraag is: wat wel? Wie heeft dé tip, dé uitdaging, dé lichte vorm van zelfpesterij die we nog niet hebben geprobeerd? Voor nu sluiten we 2025 af met trots, dankbaarheid en een grote glimlach. Wat een jaar. Wat een mensen. Wat een verhalen. En geloof ons: dit was pas het begin. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Wat outfits en eventbeveiliging gemeen hebben

Column Zussen met een goed verhaal Kledingadvies ondernemers Wat heeft onze outfitkeuze met evenementen te maken? Je zou het misschien niet meteen zeggen, maar een stylingsadvies en maatwerk leveren op evenementen liggen gek genoeg dichter bij elkaar dan je denkt. Allebei beginnen ze met hetzelfde: goed kijken en eerlijk analyseren. Om vervolgens precies dat advies te geven waardoor iemand, of iets, beter tot zijn recht komt. Waar wij normaal staan te puzzelen op risico’s, looproutes en bezoekersstromen, zaten we nu zelf in de stoel. Niet als adviseurs, maar als ‘project’. En dat voelde verrassend vertrouwd… en tegelijk doodeng. Van risicoplan naar kleurenwaaier We zaten namelijk nog geen vijf minuten bij de personal style coach of we voelden ons alsof we gecast waren voor een make-over programma waar de camera elk trekje van je gezicht vastlegt. Je weet wel, dat moment waarop je denkt: had ik niet even beter m’n haar kunnen doen? Maar goed, op 12 november was het zover. Mirjam mocht eindelijk haar verjaardagscadeau van Ilse ‘uitpakken’: een compleet stylingadvies. Kleuren, vormen, types, een soort IKEA-handleiding, maar dan voor jezelf. En eerlijk is eerlijk: het was heerlijk. Deze vrouw keek naar ons alsof ze een geheim probeerde te ontrafelen. “Jullie pluspunten uitlichten,” zei ze, “en de minpunten omarmen.” Nou, dat laatste klonk toch even als een verplichte kringverjaardag: je hebt er geen zin in, maar je moet erdoorheen. Een make-over met verrassende inzichten Toch gebeurde er iets leuks. Terwijl zij driftig in haar kleurwaaiers bladerde, voelden we hoe ze stap voor stap een soort gebruiksaanwijzing van ons maakte. Een persoonlijke shopping guide, in één overzichtelijke one-pager. Het voelde bijna herkenbaar. Bijna… Want wat doen wij als beveiligingsbedrijf eigenlijk bij evenementen? Precies hetzelfde. Alleen kijken wij niet naar heupbreedtes, halslijnen of welke tint rood je grauw of juist stralend maakt. Wij analyseren risico’s, stromen bezoekers, gedrag. We vertalen dat naar advies op maat. Handvatten waarmee een opdrachtgever het beste uit zijn evenement kan halen. Eigenlijk deden wij vanmiddag wat we altijd doen, maar dan andersom. Nu waren wíj het evenement. En dat was best confronterend. Parallellen tussen styling en veiligheid Toen we later de praktische adviezen doornamen, zagen we die parallel nog duidelijker. De personal style coach benoemde waar het mis kan gaan (“geen oversized truien meer, dames”) en waar kansen lagen (“accent op de taille, altijd doen”). Heel herkenbaar. Wij roepen ook weleens: “Geen blinde hoeken, geen rommelige looproutes, en altijd een noodplan.” Haar noodplan was dan weer: “Vermijd mosterdgeel en structureer die kledingkast.” Maar toen kwam het slotakkoord: de shopdag. Een soort generale repetitie van alles wat we hadden geleerd. In de praktijk, net als wanneer wij zelf het evenement mogen dragen. Want theorie is leuk, maar pas met de handen uit de mouwen zie je of het werkt. Outfits, evenementen en eerlijk advies En toen kwamen we bij de conclusie waar we allebei om moesten grinniken. Want volgens het advies zou Ilse voortaan moeten gaan voor precies die stijl die Mirjam al heel haar leven moeiteloos uit de kast trekt. Ilse gaat dus op de kop in de kleding kast van haar Mirjam. Uit zelfverdediging heeft Mirjam daarom dan maar een vestje van Ilse afgetroggeld. Ach ja, we blijven zussen… Het mooie was vooral hoe herkenbaar het voelde. Waar de style coach naar vormen en kleuren kijkt, kijken wij in ons werk naar risico’s en gedrag. Zij vertaalt lichaam en persoonlijkheid naar een kledingadvies op maat. Wij vertalen locaties, doelgroepen en wensen naar een beveiligingsplan dat klopt. Zij gaf ons handvatten om het beste uit onze uitstraling te halen, wij geven organisatoren handvatten om het beste uit hun evenement te halen. En uiteindelijk werkt het precies hetzelfde: als je weet wat bij je past, of het nu een outfit is of een veiligheidsplan, dan sta je sterker, rustiger en vooral meer jezelf. Pluspunten uitlichten, minpunten omarmen. We kunnen het dus toch. En anders heb je altijd nog een zus waar je je kleding kunt jatten. En u? Hoe kiest u eigenlijk uw outfit voor een evenement? En wie helpt u bij de voorbereiding van de rest? Want of het nu om kleding of veiligheid gaat: het begint altijd met goed kijken, goed luisteren en eerlijk advies. Benieuwd hoe wij dat aanpakken bij uw evenement?Laten we eens een kop koffie drinken om erover te sparren, we denken graag met u mee. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Samen sterk voor veiligheid: onze samenwerking met SBBD

veilgheid Collectief SBBD Samenwerking Samen sterk voor veiligheid: onze samenwerking met SBBD Sinds 1 januari 2018 werkt Globe Group samen met SBBD (Stichting Beveiliging Bedrijven Doetinchem). Samen zetten we ons in voor een doel dat ons aan het hart ligt: veiligheid op en rond bedrijventerreinen in Doetinchem Een samenwerking waar we na zeven jaar nog altijd trots op zijn. De samenwerking is uitgegroeid tot een stevig partnerschap waarin we elkaar versterken. Als beveiligingspartner van SBBD mogen we al sinds 2018 bijdragen aan een veilige omgeving voor ondernemers, medewerkers en bezoekers in de regio. En dat doen we elke dag met volle overtuiging. De SBBD is een stichting die fungeert als regionaal platform voor veiligheid binnen de gemeente Doetinchem. Zij richt zich op het bevorderen van samenwerking tussen gemeenten, ondernemers, veiligheidsorganisaties en andere betrokken partijen, met als doel een veilige en leefbare omgeving te ondersteunen en te versterken. Globe is trots om deel uit te maken van dit netwerk. Vanuit onze expertise dragen wij bij aan een betrouwbare en flexibele beveiligingsaanpak. Zo kunnen ondernemers zich richten op hun bedrijf, en niet op wat er buiten gebeurt. Slimme beveiliging, regionaal geregeld Binnen de samenwerking leveren wij de beveiliging op bedrijventerreinen in Doetinchem maar ook op andere bedrijventerreinen waaronder de terreinen in de gemeente Oude IJsselstreek, gemeente Aalten en een deel van de gemeente Bronckhorst leveren wij collectieve surveillance vanuit een raamovereenkomst met deze bedrijvenkringen. Hoe ziet de situatie eruit? Onze mobiele surveillance is op wisselende tijdstippen aanwezig op de bedrijventerreinen en zorgt voor zichtbaar preventief toezicht. Door de collectiviteit is snelle opvolging vanuit de alarmcentrale altijd mogelijk. Onze surveillanten lopen regelmatig rondes, letten op afwijkende situaties en schakelen direct wanneer dat nodig is. Zo weten ondernemers waar ze aan toe zijn en ervaren medewerkers, leveranciers en bezoekers een veilige en prettige omgeving. Schouwen met politie en brandweer: samen blijven verbeteren Onlangs gingen we weer samen met politie en brandweer op pad voor een veiligheidsschouw langs diverse bedrijventerreinen in de regio. Het doel? Simpel, maar belangrijk: samen werken aan een omgeving waar ondernemers zich prettig en beschermd voelen. Tijdens zo’n ronde brengen we risico’s in kaart, maken we afspraken en bekijken we ter plekke welke maatregelen nog beter kunnen. Dat is collectieve beveiliging zoals wij die zien: betrokken, doordacht en altijd samen. > Klik hier Meer lezen over de schouw? Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Veiligheid op bedrijventerreinen

veilgheid Bedrijventerrein Schouw Gerard Achterin bij de politie We zeggen het eerlijk: als je ons had verteld dat Gerard ooit nog eens achterin een politiewagen zou belanden, hadden we waarschijnlijk hard gelachen. Niet omdat we hem dat niet toevertrouwen, integendeel, maar omdat je bij Gerard meteen denkt aan iemand die liever vooraan zit. Aan het stuur, overzicht houdend, alles onder controle. Maar goed, de werkelijkheid heeft soms gevoel voor humor. En dus zat hij daar, keurig met gevouwen handen, achterin het blauwe voertuig. Niet als verdachte, maar als beveiligingspartner tijdens de jaarlijkse ronde over de bedrijventerreinen. Niet achter het bureau, maar op het terrein Samen met politie, brandweer en andere betrokken partijen trok hij eropuit om te kijken hoe het ervoor staat met onze bedrijventerreinen. Wat gaat goed, wat kan beter, en waar loeren de risico’s? Want een schoon, heel en veilig terrein is geen vanzelfsprekendheid. Daar moet je iets voor doen. De afgelopen weken waren voor Gerard dus gevuld met middag- en avondrondes. Tussen het vallen van de bladeren en het vallen van de avond liep hij, soms met een zaklamp in de hand, over parkeerplaatsen en achterafweggetjes. Samen met de politie en brandweer keek hij naar zichtlijnen, verlichting, brandveiligheid en alles wat er verdacht veel niet hoort. Overdag zie je het gewone leven: bedrijvigheid, chauffeurs die nog snel een vracht lossen, collega’s die met een koffie in de hand naar hun auto lopen. Als het donker wordt, komt het risico in beeld Maar ’s avonds verandert de sfeer. Dan is het terrein leeg, donker, stil en juist dan zie je wat er beter kan. Het doel van zo’n schouw is simpel maar belangrijk: samen werken aan een omgeving waar ondernemers, bezoekers en werknemers zich prettig en veilig voelen. Door risico’s in kaart te brengen, afspraken te maken en concrete maatregelen te nemen. Over criminaliteit, overlast, brandveiligheid en jawel, ondermijning. Grote woorden, maar het begint allemaal bij kleine observaties. Een hek dat niet goed sluit, een lamp die het al maanden niet doet, een verdachte auto die er net te vaak staat. Kleine signalen, groot verschil Gerard neemt die taak serieus. En toch konden we niet anders dan glimlachen toen hij vertelde dat hij dus, heel even, achterin de politiewagen zat. “Ik zat prima,” vertelde hij. “Maar ik denk niet dat ik een abonnement neem.” Het is precies dat soort momenten die laten zien waarom we dit werk zo graag doen. Veiligheid is geen abstract begrip of keurmerk op papier. Het is een gezamenlijke inspanning van mensen die hun verantwoordelijkheid nemen soms met een reflectievest aan, soms met een glimlach achterin de politieauto. En eerlijk? Wij zouden het niet anders willen. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

De Zussen aan zet op ondernemersretreat

Column Zussen met een goed verhaal Malaga ondernemers De Zussen aan zet op ondernemersretreat Wat hebben René le Bak, Antonio Banderas, portretrecht en een levensgevaarlijke fietstour in Malaga met de Dag van de Ondernemer te maken? Nou… alles dus. Want als de familie Roozegaarde op ondernemersvakantie gaat, wordt zelfs ontspanning een fulltime project. Vakantie of ondernemersretreat? Elk jaar, vaak voor de dag van de ondernemer, trekken wij er met de hele familie op uit. De één noemt het een vakantie, wij noemen het de ondernemersretreat. Want ja, als je met alleen maar ondernemers in een familie zit, dan is stilstaan niet bepaald ons sterkste punt. En dus wordt er tijdens de jaarlijkse Roozegaarde-vakantie niet alleen sightseeing gedaan, maar ook geanalyseerd, geëvalueerd en gefilosofeerd. Over het leven, de zaak, en alles wat daar tussenin bungelt. Een reis met obstakels (én inzichten) Alleen, dit jaar liep het een beetje anders. De Madre de familia, ook wel bekend als Joke: vrouw des huizes, chef logica en koningin van de koffietafel is een paar weken geleden flink gevallen. En dus speelde Bennie de laatste tijd zuster in huize Milano. Dat betekende -2 op de deelnemerslijst. Met acht man sterk vertrokken we alsnog richting Malaga want tradities zijn er om in ere te houden. Inmiddels zijn onze kinderen oud genoeg om thuis te blijven, maar tegen een citytrip en goede gesprekken zegt natuurlijk niemand nee. Dus met vier ondernemers en vier zogenaamd volwassen “kids was de samenstelling dit jaar net even anders. Malaga bleek al snel een gevaarlijk terrein voor een groep Nederlanders die dachten even een ontspannen fietstochtje te maken. De stadstour op de fiets? Levensgevaarlijk. En dan te bedenken dat Bennie dit jaar niet eens mee was, zou het dan toch zijn fluitje zijn die we misten tijdens het fietstochtje?… We hebben zelden zo vaak “remmen!” geroepen. Maar goed, een beetje risico hoort er tenslotte bij. Avondvermaak met een kater ’s Avonds werd het harde werken vrolijk voortgezet. Waar we vroeger nog wegkwamen met een rustig kaartspelletje met de kids in een restaurant, moesten we dit jaar geloven aan de zogenoemde drankspelletjes. Met een cocktail in de hand werd het spel ‘René le Bak’ geïntroduceerd. Wat begon met een leuk deuntje eindigde in een melodie die we de volgende ochtend nog steeds in ons hoofd hoorden (inclusief de bijbehorende hoofdpijn). Hoe het spel precies werkte? Geen idee. Iets met een volle cocktail naar een leeg glas, en daarna vooral veel spijt. De jeugd en portretrecht Tussendoor probeerden we nog even wat groepsfoto’s te maken, maar daar kwam de jeugd ons fijntjes op terugfluiten. “Foto’s alleen van de achterkant graag. En minimaal tien stuks. Dan kiezen wij wel welke door de keuring komt.” En als je dan denkt dat je er bent, volgt: “En volgende keer graag recht, niet over de breedte. Dat doen echt alleen boomers.” Boomers?! Dat woord was nieuw voor ons. Maar goed, we leerden veel deze week over de jeugd, over ondernemen, en over onze eigen geduldsspanne. Tegenwoordig zit er namelijk meer portretrecht op foto’s van onze kinderen dan dat een cao regels kent. Tijdens het diner bij Bodegas El Pimpi (ja, die van Antonio Banderas, Zorro himself!) probeerden wij nog een gesprek te voeren over de Wall of Fame die daar hing. De jeugd daarentegen had het liever over TikTok-trends. Tja, gevalletje generatiekloof. Maar eerlijk is eerlijk: die mix van jong en oud, van zakelijk en familiair, dat is precies wat ons typeert. Ondernemen is balanceren Als familiebedrijf draait het bij ons uiteindelijk niet om winst, maar om waarden, loyaliteit, nuchterheid en duurzaamheid. Maar vooral: sociaal zijn. We zijn elke dag op zoek naar manieren om de juiste energie te behouden, voor onszelf, voor ons team, en voor iedereen met wie we samenwerken. En daarom, in de maand dat de dag van de ondernemer valt, willen we jou iets vragen. Hoe houd jij als ondernemer de boel in balans? Hoe ga jij om met je mensen, met de druk, met alles wat er continu op je bord ligt? Wij zijn altijd benieuwd naar andere verhalen, andere werkwijzen. Dus als je eens wilt sparren: de koffie staat altijd klaar. Of beter nog, ga met ons mee naar FC Twente! Dan hebben we alle tijd om tijdens een potje voetbal te praten over ondernemen, ideeën en het echte leven. Want zeg nou zelf: daar leer je vaak het meest van. En er is meer! Deze week hebben we ons eigen Globe Magazine gelanceerd. Vol met verhalen, inspiratie en inzichten vanuit binnenuit. Zo ben je weer helemaal op de hoogte wat er binnen Globe leeft. Nog niet gelezen? Klik hier! Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Agressie op de werkvloer: een zorgwekkende realiteit

veilgheid agressie Signaal dienstverlening Agressie op de werkvloer: een zorgwekkende realiteit waarvoor wij paraat staan Tijdens de Week van de Veiligheid 2025 staan we stil bij een schrijnende ontwikkeling die steeds zichtbaarder wordt in onze maatschappij: agressie en geweld tegen ondernemers en hun medewerkers. Waar respect en dialoog ooit vanzelfsprekend waren, zien we nu een toenemende normvervaging in gedrag. De toon is harder, de drempel naar verbaal of fysiek geweld lager. Als veiligheidspartner merken wij deze verschuiving dagelijks. Onze beveiligers zijn steeds vaker nodig om escalaties te voorkomen of de veiligheid van personeel te waarborgen. De behoefte aan professionele beveiliging groeit Agressie is geen kans, maar een signaal Hoewel deze ontwikkeling zorgt voor meer vraag naar onze diensten, zien wij het niet als een positieve groei. Agressie op de werkvloer is geen marktkans, maar een alarmsignaal. Het laat zien dat maatschappelijke spanningen oplopen, dat de menselijke maat onder druk staat, en dat ondernemers en publieke instanties steeds vaker alleen staan in het waarborgen van veiligheid. Als organisatie zijn wij alert, niet alleen op incidenten, maar juist op de signalen die eraan voorafgaan. Wij bieden geen standaardoplossingen, maar kijken samen met onze klanten naar de kern van het probleem. Wat zijn de risicomomenten? Zijn er duidelijke huisregels? Hoe gaan we preventief om met dreigende situaties? Van zorginstelling tot gemeentehuis: maatwerk in veiligheid Onze dienstverlening is breed en veelzijdig. Wij leveren zorgbeveiligers met specifieke affiniteit en ervaring in kwetsbare omgevingen. Wij ondersteunen gemeenten bij openbare bijeenkomsten, waar emoties hoog kunnen oplopen. Wij zijn aanwezig in publieke dienstverleningsomgevingen waar klantcontact soms omslaat in confrontatie. Een oproep tot samenwerking Tijdens deze Week van de Veiligheid roepen wij organisaties op om niet te wachten tot het misgaat. Agressie en geweld komen niet uit het niets. Ze ontstaan vaak uit onduidelijkheid, stress, frustratie of gebrek aan grenzen. Door tijdig het gesprek aan te gaan over veiligheid, kunnen we veel voorkomen. Wij staan klaar met kennis, ervaring en inzet. Maar echte veiligheid creëren we samen, met organisaties die verantwoordelijkheid nemen, met medewerkers die zich gesteund voelen, en met een maatschappij die opnieuw de waarde van respect leert erkennen. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!

Prinsjesdag: wij kijken niet naar jurken, maar naar lonen

Column Zussen met een goed verhaal Prinsjesdag minimumloon Prinsjesdag: wij kijken niet naar jurken, maar naar lonen Prinsjesdag. De derde dinsdag van september. Je hoeft de televisie niet eens aan te zetten om toch te weten waar het die dag over gaat. Op social media vliegen de meningen je om de oren. De één vraagt zich af waarom een prinses zo chagrijnig keek; alsof ze alles liever deed dan over die rode loper lopen. De ander vindt de jurk van een politicus te duur en weer een ander ziet in de plotselinge slanke taille van een prinses meteen een advertentie voor afslankpillen. Yazen, Ozempic, whatever. Van ons mag Yazen gewoon in het minimumloon opgenomen worden, dan hebben we er tenminste nog iets praktisch aan. Van jurken naar euro’s Maar eerlijk? Wij hebben onze zorgen niet bij de taille van prinsessen of de prijs van een zijden stofje. Terwijl iedereen zich opwindt over mode en fronsende blikken, zijn wij druk met iets wat misschien minder sprankelt op een catwalk, maar wel allesbepalend is: het wettelijk minimumuurloon. Dat minimumloon lijkt de afgelopen jaren harder omhoog te zijn geschoten dan de likes onder de Instagrampost van Amalia. En dat is natuurlijk niet zomaar. Het minimumloon is de afgelopen jaren fors gestegen om de koopkracht te beschermen, rechtvaardiger te verdelen tussen verschillende werkweken, en om beter aan te sluiten bij de huidige arbeidsmarkt en Europese richtlijnen, een bewuste politieke keuzes om lagere inkomens in dure tijden overeind te houden. Logisch, en eerlijk gezegd ook hard nodig geweest voor heel veel mensen. Tussen gunnen en betalen Toch zitten wij met dubbele gevoelens. Want ja, wij gunnen onze medewerkers de wereld. Hoe meer loon, hoe beter. Maar laten we eerlijk zijn: wat omhooggaat aan de ene kant, moet ergens anders ook weer betaald worden. En wie betaalt uiteindelijk de rekening? Juist, de opdrachtgever. En als die niet bereid is om meer neer te leggen voor onze dienstverlening, dan houdt het snel op. Daarom zitten wij dus in commissies, hoe saai dat op Instagram misschien ook klinkt. Ilse als bestuurslid van de branche, Mirjam in de CAO-commissie. Niet omdat we zo nodig de eerste roddels willen horen (al moeten we toegeven, soms is het best vermakelijk). Nee, we zitten daar omdat we ons zorgen maken. Omdat we midden in het spanningsveld zitten van “meer loon voor personeel” versus “houdbare prijzen voor opdrachtgevers”. En ja, soms voelt dat alsof je op Prinsjesdag in polyester staat tussen al dat zijde en satijn: het glanst minder en het schuurt net even meer. Geen koets, wel koffie Dus als volgend jaar Prinsjesdag weer losbarst met commentaar op kapsels, glimlachen en kilo’s, zullen wij waarschijnlijk weer onze schouders ophalen. Van ons mag Maxima in een trainingspak komen en mag Laurentien met een boodschappentas op de rode loper verschijnen. Wij zijn ondertussen druk met andere vragen. Hoe zorgen we dat iedereen een eerlijk loon krijgt? Hoe houden we ons werk betaalbaar? En hoe leggen we dat straks uit aan klanten die steeds vaker vragen: “Kan het niet voor minder?” En daar zitten wij dan, nuchter naast onze Excel-sheet. Geen koets, geen kroontje, maar gelukkig wel koffie, humor en een flinke dosis gezond verstand. En dat brengt je óók een heel eind. Contact met Globe? info@globegroup.nl 0314 – 35 12 20 Laat een bericht achter… Dan nemen wij contact op!